| |
AİLE İÇİ KAVGANIN
KAZANANI OLMAZ
“Aile içi kavganın kazanını olmaz.”
Çok sevdiğim ve sıkça tekrarladığım güzel ve özlü bir söz.
“Aile içi kavganın kazananı olmaz” okuduktan sonra, aile içinde yaptığınız
kavgaların kazananı oldu mu diye düşünün. Bence kazanan olmamıştır ama aile
kaybetmiştir.
Böyle kısa bir girişten sonra geleyim işin özüne.
Ben yaşadığım kent Manisa’yı geniş bir aile gibi gören ve düşünenlerdenim.
Manisa’da yaşayanlar olarak biz geniş bir aileyiz.
Hemşerilik bağları ile birbirimize bağlıyız.
Kendimizi Manisa’da yaşayanlar olarak bir aile gibi gördüğümüzde,
sorunlarımızın daha kolay çözüleceğini, işbirliği ve dayanışmanın
gelişeceğini düşünüyorum.
Manisa’da içten içe bir kavganın sürdüğünü, zaman zaman gün yüzüne
çıktığını, zaman zaman da geri çekilmelerin olduğunu, ama kavga ortamının
hep var olduğunu üzülerek görüyoruz.
Manisa’da kavga biter mi?
Manisalılar olarak istersek biter.
Barış uygar insana yakışır.
Kavga uygar insanın üstünde eğreti giysi gibi durur.
Barış insanı yüceltir.
“Ağzından bal, yüzünden nur akıyor” denilen insanlara bakın.
Çevresine huzur ve mutluluk yaydıklarını görürsünüz.
“Birde öfkesi kabaranlara” “tabancasının namlusuna merminin sürülü,
horozunun kalkık olanlara” bakın. Patlayacak bomba gibidirler. Bütün işleri,
“laf yetiştirmektir” söylerler söylerler, sonrada içlerinden “aldın mı lafı”
derler.
Kavga insanı gergin ve tedirgin yapar.
Barış insana huzur ve mutluluk verir.
Manisalılar olarak biz bir aileyiz diye düşünüyorsak, ailenin büyükleri önde
gelenleri kimmiş bir bakalım.
Manisa ailesinin önde gelenleri, Kentin Valisi’dir. Kentin Belediye
Başkanı’dır. Kentin Ticaret Odası Başkanı’dır. Borsa Başkanı’dır. Sanayi
Yönetimi Başkanı’dır. İl Genel Meclisi Başkanı’dır. Esnaf Odaları Birliği
Başkanı’dır. Ziraat Odası Başkanı’dır. Sivil Toplum Örgütlerinin
Başkanları’dır ve Siyasi Partilerimizin Başkanları’dır. Manisalılar olarak,
saydıklarımızın tümünün bir masa çevresinde toplandığını ve Manisa’nın önde
gelen sorunlarına çözüm aradıklarını görüyor muyuz hiç? Keşke görsek. İnanın
benim en büyük düşlerimden birisi bu. Ayrı patiden olmak, ülke ve kent
sorunlarını çözmek için ayrı durmayı gerektirmez.
“Söz konusu Manisa’nın gelişmesi ve Manisalıların mutluluğuysa gerisi
teferruattır” diyebilmek o kadar zor mu?..
400 Yataklı Bölge Hastanesi konusunda, Manisa Belediye Başkanı Sayın Cengiz
Ergün “Sorunu çözelim” diyerek önemli bir adım atıyor. Bardağın dolu
tarafını gören, yapıcı insanlar sevinir ve ne der böyle bir girişim
karşısında “Cengiz beyi kutlarız” der. Ben öyle diyenlerdenim. Geçmişin
karanlığında debelenmek yerine geleceğin aydınlığını düşünmeliyiz. Sorun
çözülüyormuş ne güzel.
Sorunun çözülmesi kavgadan yana olanların işine gelmez. Kavga edecek başka
konular ararlar.
Sevgili Manisalılar.
Bize düşen kavgayı körüklemek yerine, barışı kolaylaştırmaktır. Bazılarına
bakıyorum “Cengiz Ergün pes etti.” diyor. Oysa, “Sorun çözümleniyor” desek.
Soruna çözüm bulanlar sevinmez mi? Sevinenler yeni yollar açmaz mı?
Ben, kavgalı oldukları söylenen insanların bir masa etrafında buluşmalarını,
Manisa’yı konuşmalarını istiyorum bir Manisalı olarak.
Ben bu kentin, bu kenti seven, sevgisini bu kent için çalışarak gösteren bir
yurttaşıyım. Yurttaş olarak ben de sevgi ve ilgi görmek isterim. Kimse,
birbiriyle görüşmemenin mazereti olarak, zaman darlığını gösteremez.
Kentimize valiler, üst düzey memurlar gelir gider. Kimisi unutulur kimisinin
adları ve anıları yaptıkları hizmetlere ve yurttaşla olan ilişkilerine göre
yaşar yaşatılır. Kentimizde görevlere seçilerek gelenler de vardır. Bunların
içinde de unutulacak olanlar olduğu gibi, adı ve anısı hep yaşatılacak
olanlar da olur.
Hepimiz ölümlüyüz. Öldüğümüzde, gülen yüzümüzle, insanlara uzanan elimizle,
barışa, kardeşliğe ve dayanışmaya yaptığımız katkıyla anımsanmak kadar güzel
bir şey olamaz diye düşünüyorum. Dargınlıklarla, kırgınlıklarla hatırlanmak
yerine sevgiyle hatırlanmayı kim istemez ki?
Manisalılar olarak biz geniş bir aileyiz.
Manisa ailesinin sade basit bir yurttaşı olarak, barış ve dayanışma
istiyorum.
Manisa halkının çoğunluğunun bunu istediğini düşünüyorum.
Kavga isteyenler sayıca az. Ama sesleri sessiz çoğunluktan daha çok çıkıyor.
Ey atanmışlar, ey seçilmişler, kavga ettiğinizde size alkış tutanlara
kanmayın…
Kavgadan yana olanlar, kavgadan beslenenler, kendini kavgayla ifade edenler
sayıca çok az.
Kendiyle bile kavgalı olanlardan, gölgesiyle kavga edenlerden olmayın.
Barış için el uzatmak insanı yüceltir.
Barış için el uzatmanın küçüğü büyüğü olmaz.
Büyüklük el uzatmaktır.
Büyüklük uzanan eli tutmaktır.
Barışmak büyüklüktür.
Manisa büyük insanların kenti olmalı.
Büyükler öne geçmeli.
Öndekiler büyüklüklerini barışarak göstermeli...
Bir de barışı deneyelim…
Mustafa Pala
Önceki Yazılara Dön...
Ana sayfaya dön...
|
|
